program  galerie  jaZZ i okolice  edukacja  LOT  Opcje   o nas   sklep 
 LOT 2009  LOT 2008  lot 2007  LOT 2006  LOT 2005  LOT 2004  LOT 2003  LOT 2002  LOT 2001  LOT 2000  LOT 1999 
english version


Program II LOT-u. Przedstawienia odbywały się w każdą sobota lipca i sierpnia o godzinie 21.00.

Grupy zaproszone:

1 lipca 2000

Teatr Luka (Bielsko Biała)
Federiko G. Lorka: "Szopka Don Cristobala"

przekład: Zofia Szleyen
reżyseria: Radosław Kaliski

Lalki przez kilka lat leżały w teatralnej szafce, scenografia u jednej z aktorek w piwnicy. Ponad dwa lata aktorzy nosili się z pomysłem reaktywowania przedstawienia, które kilka lat temu powstało jako produkcja teatru Luka. Dziś Luka to historia. Ówczesny współzałożyciel grupy, aktor Radosław Kaliski, założył nową firmę nazwaną te-art.s i wraz z przyjaciółmi, w nieco odmiennym składzie (Magdalena Obidowska, Radosław Sadowski, Ziemowit Ptaszkowski), przywrócił na nowo do życia spektakl "Szopka Don Cristobala".


Teatr Luka


8 lipca 2000

Teatr Własny Stanisławiak (Chorzów)


„Wycinanka dla dwojga”

Reżyseria: Grzegorz Stanisławiak

Powstały w 1993 Teatr Własny Stanisławiak to prywatna scena wędrowna, nastawiona na bliski kontakt z widzami. Swoje przedstawienia przygotowuje dla dzieci, ponieważ one, traktowane poważnie, potrafią odwdzięczyć się nieskrępowaną wyobraźnią, wymykającą się tradycyjnym normom i konwencjom.

www.teatrwlasny.chorzow.pl


Teatr W?asny Stanis?awiak


15 lipca 2000

Teatr Atlantis (Warszawa)

„Biblia ( w nieco skróconej wersji)”

reżyseria - Arkadiusz Jakubik
scenografia - Agnieszka Kaczyńska
muzyka - Andrzej Zarycki
teksty piosenek - Andrzej Ozga

Podczas LOT-u wystąpił teatr Atlantis w składzie: Jarosław Domin, Dariusz Sikorski i Jarosław Witaszczyk. Zaproponował publiczności „Biblię w nieco skróconej wersji” Adama Longa, Reeda Martina i Austina Tichenora. Publiczność ogródkowa była bardzo życzliwa i wyrozumiała. Przyjmowała ze zrozumieniem to, że szwankował mikrofon, nie irytowała się, gdy puenta nie wypadła najlepiej. Spektakl przyjęła oklaskami, żywo reagując na historie biblijne wyśpiewane w rytmie disco polo i rap. Dała się nawet polać wodą - tej nie mogło zabraknąć nawet w skróconej wersji, wszak biblijni bohaterowie przemierzali morza i walczyli z potopami. Nie udało się co prawda znaleźć odpowiedzi, czy na arce Noego były dinozaury, ale zwrócono widzom uwagę, że w Biblii jest mowa o motocyklach. Gdzie? We fragmencie zaczynającym się od słów trrrrrrriumfował.


22 lipca 2000

Teatr Buchty a Loutky (Praga)

„ Historia ??? Człowieka”

Reżyseria- Buchty a Loutky

Divadlo Buchty a Loutky (Teatr Ciastka i Lalki) z Pragi to działający od 1991 roku niezależny alternatywny teatr lalek mający w swoim dorobku zarówno spektakle dla dorosłych, jak i dla dzieci oraz udział w rozmaitych projektach teatralnych i w realizacji filmów. Buchty a Loutky kreują swoją własną oryginalną poetykę teatralną i styl. Klasyczne tytuły oraz własne scenariusze łączą z przenikającym wszystko niepowtarzalnym poczuciem humoru. W spektaklach wykorzystują często niezwykłe kombinacje elementów - znaleźć tam można stare zabawki, zardzewiałe żelastwa, ale też nowoczesną technologię. Potrafią żartować ze wszystkiego i z... niczego. Unikają przypisywania ich do konkretnego rodzaju teatru. Eksperymentują. Bawią się. Wierzą, że pod zabawną osłoną można odkryć ważny przekaz i głęboką treść.

Teatr Buchty a Loutky


29 lipca 2000

Teatr Cinema (Michałowice)

„Lekkie czasy ciężkich chorób”

Reżyseria, scenariusz, scenografia: Zbigniew Szumski

Kabaret Olbrzymów. Lekkie czasy ciężkich chorób” spektakl ten jest starannie oczyszczony z wszelkich wpływów rzeczywistości. To igraszki rozbawionej wyobraźni buntującej się przeciwko wszelkiemu porządkowi i rutynie. To spektakl czystego humoru rodzącego się z absurdalnych zderzeń słów i sytuacji. Będą sentymentalne piosenki i surrealistyczne scenki odgrywane przez ubranych w żałobne garnitury ludzi, układające się w pełną uroku sekwencję nonsensów. A przede wszystkim to co najwartościowsze w warsztacie Teatru CINEMA – mistrzowska precyzja gestu i rekwizytu i bogactwo pomysłów reżysera. (...)

"Lekki absurd"
"Gazeta Wielkopolska"

www.teatrcinema.pl/lukosz.html


Teatr Cinema


5 sierpnia 2000

Teatr Tradycyjny (Kraków)

J. Cimrman -„Akt”

reżyser: T. Hankiewicz

Młody malarz zakochuje się w pozującej do aktu jeszcze młodszej modelce. Owocem tych chwil są kolejne dzieci. Co z tego wynika – o tym opowiada spektakl „AKT”. Przedstawienie "Akt" według tekstu Jary Cimrman zbliżone jest nastrojem do szwejkowskiego nonsensu. Poradnik dla rodziców: jak postępować z niechcianymi dziećmi.

www.teatrtradycyjny.prv.pl


Teatr Tradycyjny


12 sierpnia 2000

Teatr Silnia (Bielsko Biała)

„Pokusice”

Reżyser: Lucyna Sypniewska
opieka artystyczna: Krzysztof Rau

Trzy siostry opowiadają historyjki "z życia wzięte" - o miłości, zazdrości, zbrodni i karze. Opowiadają o mężczyznach, zalotnikach, chłopach i diabłach. Kreują inny świat, ale wymyślona rzeczywistość zostaje wpisana w życiowe realia. Powstaje więc opowieść o nich samych: o tęsknocie, marzeniach, rezygnacji. Zabarwiona humorem (czasem przaśnym i rubasznym) chwilami przejmuje smutkiem niespełnienia. Folklor w "Pokusicach" staje się rodzajem teatralnego kostiumu - przykrywa prawdę o pustce życia i niemocy wyrwania się z więzienia codzienności. A także prawdę o naturze kobiety, która może stać się - musi być - pokusicą.

Teatr Silnia!


19 sierpnia 2000

Teatr Montownia (Warszawa)


„Po Naszemu”

reżyseria i scenografia – Teatr Montownia

"Po naszemu" - to spektakl pełen zabawy, gagów i błyskotliwej gry aktorskiej. Akcja sztuki dzieje się współcześnie - czterech młodych ludzi postanawia stanąć do ogólnopolskiego konkursu, którego celem ma być wyłonienie osób propagujących kulturę polską w Unii Europejskiej... do konkursu stają: discjockey prowadzący imprezy disco-polo, niespełniony acz natchniony aktor, model i nauczyciel wychowania fizycznego. Opiekę nad nimi sprawuje specjalnie do tych celów powołana przez sejm osoba.
"Po naszemu" to rozciągnięty do godziny skecz z pogranicza estrady i studenckiego kabaretu z cyklu: Polak potrafi. Dialogi i klisze sytuacyjne komedii nie przeszkodziły aktorom Montowni w stworzeniu wyrazistych sylwetek swych bohaterów. Zagranych śmiało, z marszu, z lekko ironicznym dystansem. Szczególnie udany jest finał.

Janusz R. Kowalczyk
Rzeczpospolita

www.montownia.art.pl


Teatr Montownia


26 sierpnia 2000

Teatr Mikołaja Grabowskiego (Kraków)

ks. Jerzego Kitowicza „Opis obyczajów część 1”

Adaptacja i reżyseria: Mikołaj Grabowski

W sztuce adaptacji Grabowski kieruje się prostymi zasadami (...) Pokazuje to, co się mówi. Grabowski nie szuka obrazowego ekwiwalentu dla słowa. Bo też gawęda, opowiadanie, mowa stanowią podstawowy żywioł tego teatru.
Do jego wyzwolenia nie potrzeba wiele. Teatr Grabowskiego jest maksymalnie skromny i oszczędny w środkach. (...) U Grabowskie to ważny wydaje się kostium.
o jak s ą ubrani aktorzy w "Opisie" zasługuje na osobną analizę. Ich stroje są mistrzowsko dobrane.
Gdyż charakteryzują indywidualne cechy osób, ale również odwołują się do typowości. Są realistyczne i symboliczne zarazem. (...)

Odwołanie się do sarmackiej tradycji, do szlacheckiej kultury, służy Grabowskiemu do tropienia polskości i różnych jej chorobliwych przejawów. (...) Postaci "Opisu" również robią "straśnie polskie miny". Tu jednak demaskacja następuje w sferze obyczajowej.(...) Myślę jednak, że dzieło księdza Kitowicza pod ręką Mikołaja Grabowskiego wykracza poza rozprawę z narodowym charakterkiem. Pod pozorami zgrywy kryją się tu wcale niebagatelne i dość rzadkie w naszym teatrze odniesienia. "Opis" bowiem, przy głębszym wejrzeniu, może stanowić znakomitą ilustrację do Bachtinowskiej "Twórczości Rableaisego". Opowiada przecież o walce karnawału z postem - odwiecznie wpisanej w ludzką naturę. (...)
Wojciech Majcherek

www.grabowscy.com


Teatr Miko?aja Grabowskiego

copyright GCK 2005, koncepcja i kod -.mik.thesign.!., tresć i kolor - promocja GCK


newsletter